De sigaret rust op zijn lippen, maar het genot ervan is al jaren weggestorven. Net zoals de rest van zijn leven lijkt alles te zijn vervallen in gewoonten. Zoals altijd staat hij daar langs de witte lijn. De zondag in zijn hart gekerfd. Met de sigaret tussen zijn vingers, veegt hij een gevallen krul van zijn voorhoofd. Weer zo'n gewoonte. Zijn ogen volgen een vallend blad. Verderop staan de mannen, wachtend op een fluitsignaal om een aantal uren te vluchten uit de dagelijkse rituelen, sores, stress. Te vluchten uit de Goede Tijden Slechte Tijden van de sleur.

 

Terwijl hij weer sigaret opsteekt bedenkt hij zich wat het betekent om leider te zijn van dit elftal. Iedere naam lijkt een puzzle binnen een doolhof. Elk individu weerhoudt zich van de gewoonte van de rest van de week. Iedere naam heeft zijn verlangens, zijn voorkeurspositie, zijn trots. Langzaam loopt hij naar Gijs. Zijn sigaret meezeulend. Gijs, in alles zijn ze tegenpool. Kaal en zo. Soms is het leven in al zijn complexiteit zo eenvoudig exemplarisch. Zonder een woord uit te wisselen legt hij het blaadje met de namen op tafel. Gijs werpt er een blik op, slaat zij ogen neer, en na een diepe zucht wendt hij zijn ogen op die van hem. Geen woord, enkel de stilte van de zondagochtend vult de ruimte tussen hen in tot Gijs zijn ogen weer neerslaat. Hij haalt zijn sigaret van de zijn lippen en geeft die aan Gijs, wetende dat hij deze de komende momenten harder nodig zal hebben.

 

Gijs neemt de sigaret aan zoals hij dat iedere week doet. Hij vraagt zich af waarom hij dat iedere keer weer doet. De smaak van de sigaret met een beetje Loek is teveel gewoonte geworden. Loek lijkt met het geven van de namenlijst een tiental jaren ouder. Hij werpt uit aardigheid maar een blik op, kijkt dan maar weer naar Loek, die er nog armzaliger uit is gaan zien, en neemt dan maar het blaadje in ontvangst. Dan krijgt hij ongevraagd weer die sigaret in zijn mond. Met een smaakje Loek.

De meters tussen de kantine en het kleedlokaal lijken altijd te kort. In die tijd verzint hij de fameuze leus. Drie woorden die een wedstrijd maken of breken. Drie woorden tussen het geluk of ongeluk van een hele week voor zijn Mannschaft. Hier spelen huwelijken en scheidingen geen rol. Kinderen of geen kinderen. Werk of uitkering. Hier gaat het om die cocktail weer te overleven of weer in gedompeld te worden. In die paar meters lijkt de tijd een eigen dimensie te krijgen. Er zijn geen seconden, er zijn geen minuten. Die paar meters lijken een verkleinde vorm van de Kwakerrun te zijn. De combinatie van drie woorden moet perfect zijn. Aanvallen, genieten, temporiseren. Verdedigen, temporiseren, doordrukken. Rust, gaan, temporiseren. Hij besluit de woorden tijdens zijn speech maar te vinden.

Hij loopt het kleedlokaal in. Het meest gelukzalige moment van zijn week. De geur van vers gemaaid gras, geraakt door de dauw van de morgen. Soms vermengd met een vleugje van een veel te laat gemaakte dronken avond. Het gelach en het gemekker zorgt voor zijn perfecte zondag. Vlug haalt hij het blaadje met de elf namen en verheft zijn stem;

 

1. Ron Wilms
2 Gijs Roefen
3 Tijn Geurts
4 Arno Boss
5 Richard van Treuren (46. Roel Hendrixk)
6 Roel Spé
7 Roy Peters (65. Walter Kempers)
8 Robin Knickelbein (46. Miloud Kojil)
9 John Verstappen
10 Paul Mestrum
11 Ramses van den Boogaart (70.Guus Gielen).

 

Als de namen genoemd zijn, stapt ook Loek naar binnen. Het begint Gijs op te vallen dat hij altijd de namen doet en Loek meestal een paar seconden na de laatste naam binnen stuift. Hij besluit die ergernis maar van zich af te gooien en begint met zijn speech. Zijn mannen kijken naar hem en even valt er een doodse stilte, tot zijn stem er doorheen snijdt.

 

"Mannen, vandaag is TSC onze tegenstander en deze mogen we niet onderschatten. Vorig seizoen zijn ze bijna kampioen geworden in de vierde klasse, hebben daarna promotie wedstrijden gespeeld voor de derde klasse en zijn uiteindelijk gedegradeerd naar onze klasse. We krijgen vandaag dus een flinke klus om te klaren. Rudy is zogenaamd geblesseerd en Lorrie is drie maanden op vakantie in het land van alle mogelijkheden, maar waar niet de mogelijkheid bestaat om even een verslagje te schrijven van de wedstrijd. Hij laat de woorden even hun werk doen en omdat er de avond ervoor drie verjaardagen waren geweest, gunt hij ze nog wat langer om te laten werken". Als Roel Hendrikx een luide boer laat, weet hij dat het tijd is voor zijn fameuze drie woorden. Met een strenge blik en een welluidende stem roept hij "Consolideren, temporiseren en vertragen".

 

Na die laatste woorden lopen ze richting het veld waar de tegenstander al op ze staat te wachten. De tricolores met maar twee kleuren lijken een gedegen tegenstander, jong en hongerig. En na het fluitsignaal van de fluitende Bert Vercoulen openbaart zich, voor de ogen van de toeschouwers, een typische Engelse wedstrijd. Veel snelheid en vrijwel vanaf de aftrap met kansen heen en weer. Zoals altijd hebben heeft de leus van Gijs geen toekomstige profetie. De beste kansen zijn echter voor TSC. De rechtsbuiten van TSC snelt langs Bertje en gooit er een voorzet waar de spits wel raad mee weet. Met een loeihard schiet hij in de hoek van de goal.

 

Even lijkt de tijd stil te staan. De scheids, die overigens uitstekend fluit, wil naar de middenstip wijzen, onze wisselspelers denken meteen al aan de eerste wissel, Loek neemt nog een trekje van zijn sigaret. Dan wordt het onwaarschijnlijke waarschijnlijk. Tegen de achtergrond van de groene struiken ziet iedereen een blauwgele flits. Het lijkt een surrealistisch schilderij, maar de aanwezigen weten dat "de mooiste keeper beneden de rivieren" in zijn nieuwe tenue een katachtige redding heeft gemaakt. De tijd heeft zichzelf weer gevonden. De wisselspelers gaan weer zitten, de spits van TSC zakt door zijn knieën en Loek lurkt weer aan zijn sigaret.

 

Alle toeschouwers, die bestaan uit de dames Desiree en Ingrid, praten nog over de redding als ze zien dat TSC weer sterker. De vaart in deze heerlijke wedstrijd blijft onveranderd. De passief spelende Tijn, hij betaalt ook maar 35€ contributie, en de zogenaamd afbouwende "The Boss" houden echter stand. Na 25 minuten wordt Robin aangespeeld en hij laat meteen in zijn eerste gelukte actie zien waarom FCV 3 hem al een paar maanden probeerde binnen te halen. Door zijn tegenstander voorbij te snellen en een voorzet te geven, kan Ramses met een knappe aanname de bal achter de keeper schieten 1-0. TSC schrikt hier van en van die onzekerheid maakt FCV gretig gebruik. Na een overtreding op Robin gaat Eggie achter de bal staan. De spelers van TSC vragen zich in de tussentijd af of hij niet een bodybuilder is, maar de liefde van het spel stroomt door de aderen van zijn linkerbeen. Een mooie krul in de bovenhoek is de keeper teveel. Het is tekenend dat deze keeper in het zwart gekleed gaat. De struiken achter zijn doel lijken ook wat bruiner. Net voor de rust effent de hardwerkende Paul de baan vrij zodat Ramses zijn tweede kan intikken.

 

Robin en Bertje worden gewisseld in de rust en dat zorgt voor gefronste wenkbrauwen van onze trouwe supporters. Het zijn namelijk de ook de vriendinnen van Ze. Eerlijkheid gebied me te zeggen Dat ze een goede eerste helft speelden en wisselen op het middenveld en in de verdediging kan de wedstrijd doen kantelen. Loek gebaart naar de toeschouwers en steekt weer eens een sigaret op om te laten zien dat niemand zich zorgen hoeft te maken. Hij heeft nog een half pakje van zijn favoriete merk.

TSC probeert meteen een aansluitingstreffer te forceren en zet onze verdediging weer flink onder druk, maar FCV komt er steeds gevaarlijk uit. Een paar minuten later is het weer raak voor FCV als Ramses na een voorzet vanaf de zijkant in de rug wordt geduwd. Eggie gaat weer achter de bal staan en de scheids wijst alvast naar de middenstip. Dit keer heeft hij gelijk. Roy schiet de bal in de linkerhoek als de keeper te vroeg duikt naar de rechterhoek. Na weer een uitbraak geeft John een mooie pass op de voor Ramses ingevallen Guus. Deze probeert zonder veel succes twee man uit te kappen en te schieten op goal in plaats van de geheel vrijstaande Miloud in te spelen. Uiteraard kan Miloud niets anders doen dan de huid Guus vol schelden en dat doet hij dan ook een aantal minuten.

 

TSC snakt naar het einde. Ze proberen de scheids over te halen om eerder te stoppen en Feyenoord-Ajax te gaan kijken. Het voetbaldier Bert Vercoulen is echter onverbiddelijk, ook vanwege het mooie spel van FCV. En met de wissels lijkt het spel meer finesse te krijgen. De vijfde goal is de mooiste van de middag. Na mooi verdedigend werk van Gijs kopt, zonder het overzicht te verliezen, hij de bal richting Miloud. Deze snelt zijn tegenstander voorbij, ziet de keeper op zich af komen en krult de bal over de keeper. Helaas staat het vizier niet op scherp en dreigt de bal net naast te gaan. Op dat moment verschijnt de puik spelende Paul uit het niets en dribbelt de bal tegen het net. Het laatste doelpunt wordt na een pass van Guus, die Miloud weer over het hoofd ziet, binnen getikt door Walter. Bert Vercouelen heeft genoeg genoten en fluit af.

 

Gijs loopt naar Loek en gunt hem een glimlach. De tactiek heeft weer eens gewerkt en zal de rest van de week een lichtpuntje zijn in de sleur van alledag. Loek steekt een sigaret op, lurkt eraan, en steekt hem in de mond van Gijs.

venloverbroedert

webshop

Instagram

Facebook

Hoofdsponsor

Shirtsponsor FCV-Venlo 1

voetbalshop fcv venlo

VVV Partnerclub


Login

.

BRILJANT SPONSOR

 

BRILJANT SPONSOR

venlogistics

BRILJANT SPONSOR

 

 

 


BRILJANT SPONSOR 


FCT logo mail 

BRILJANT SPONSOR PLUS


Logo Targos
BRILJANT SPONSOR

Subsponsor

BRILJANT SPONSOR

 

 

 

BRILJANT SPONSOR PLUS

Subsponsor

BRILJANT SPONSOR

BRILJANT SPONSOR PLUS

BRILJANT SPONSOR 

BRILJANT SPONSOR 
Subsponsor

BRILJANT SPONSOR PLUS


 

BRILJANT SPONSOR