Leven

Ik heb de eer om het kampioensseizoen te verwoorden, maar het is geen gemakkelijke opgave.Misschien is het de nostalgische bui waarin ik me bevind, misschien wil ik eens in alle eerlijkheid vertellen hoe ik ons elftal ervaar in al zijn facetten. In ieder geval is er ontzettend veel gebeurd in het seizoen.

We hebben met z’n allen één ding gemeen en dat is onze liefde voor het spel. Regelmatig staan er spelersvrouwen naast het veld en vaak begrijpen ze niet wat er op het veld gebeurd. Het geschreeuw, het gevloek, het elkaar uitschelden, de tackles, het helemaal bezeten zijn van het spel. Het is, denk ik, niet uit te leggen als je het niet voelt, als je daar niet staat. Het is niet alleen het moment van de wedstrijd. Het gaat dieper. Veel dieper.

In ons elftal zie ik een kleine maatschappij met al zijn vreugde en pijn. Ik heb liefdes zien ontstaan in een tunnel van pijn. Mensen die elkaar hebben gevonden in de liefde, maar diezelfde liefde heeft vriendschappen de afgrond in geduwd.  Het bevreemdt me om te zien dat een enkele blik liefde kan laten ontwaken. Je hoeft niet veel te zeggen om elkaar te begrijpen. Om de aantrekkingskracht te spannen. Maar liefde kent altijd een duistere zijde. Een zijde die zelfs de beste vriendschappen verteerd. Begrijp me goed, ik vel hier geen waardeoordeel. Ik weet hoe beestachtig en tegelijkertijd mooi de liefde kan zijn. Ik heb mensen zien scheiden en hoe de betrokkenen met vallen en opstaan daarmee omgaan. Woorden verliezen hierbij hun betekenis. Het maakt niets meer uit wat je zegt en hoe je het zegt, liefde is dan zo ongrijpbaar als water in je handen. Gelukkig zag ik ook ontluikende liefdes. Zij die elkaar hun jawoord gaven terwijl de hele wereld om hen heen leek te dansen, vooral in een grijs jasje. Mensen die voor altijd bij elkaar lijken te blijven. Ik zag altijd kinderen in het kleedlokaal zitten, kruipend tegen hun vader.

Ik geloof dat dát de diepte is in het spelletje. Drie uur ben je van de aarde. Je lacht, je scheldt, je buffelt, je streelt de bal. Er is niets anders dan die bal. De aarde draait verder, maar wij bevinden ons gewoon ergens anders. Geen enkele drug werkt zo lang en niets is zo verslavend als dat spelletje. Ieder van ons herinnert zich een paar mooie acties uit onze vroegste jeugd, iedereen draait de laatste wedstrijd keer op keer tot de volgende wedstrijd. Op het werk kunnen we ons nog altijd verliezen in een mooie goal, dribbel, slalom, voorzet van de laatste wedstrijd. Je herhaalt de wedstrijd totdat je er bijna dement van wordt.

We hebben een goede groep met goede voetballers en minder goede voetballers, maar allemaal jongens die er een mooi seizoen van wilden maken. We hadden onze discussies. Wel of niet willen trainen en aan de hand daarvan de opstelling wel of niet bepalen. Uiteindelijk werd er, naar volle tevredenheid van Loekie, weer gekozen voor de beruchte Excel –lijst, wel met het compromis om niet teveel te wisselen tijdens de rust. Iedereen wil zoveel mogelijk spelen, maar iedereen heeft zich daarmee verzoend, soms met wat gescheld. Wie zijn deze spelers? Ik ga nu iets doen wat ik normaal gesproken probeer te vermijden. Ik stel ze individueel voor en zal hun kwaliteiten en tekortkomingen opsommen. Maar uiteindelijk blijft het zoals ik het zie en iemand anders heeft er waarschijnlijk een andere kijk op.

Kampioenselftal

1 Ron Wilms

Met Ron voetbal ik het langst. En na dit seizoen stopt hij ermee. Hij ziet er altijd tiptop uit en dat heeft hem de titel “de mooiste keeper beneden de rivieren” bezorgd, maar dat doet het tekort. Voor sommige vrouwen is dit erger dan de breuk van “Take That”.maar hij is bovenal een geweldige keeper met geweldige reflexen, altijd geconcentreerd, altijd het onderste uit de kan halend. Persoonlijk vind ik het jammer dat hij bij ons weggaat. In de jaren dat ik bij FCV voetbal heb ik veel voetballers weg zien gaan en hij bleef, samen met mij, over. Het is een einde van een tijdperk vanwege zijn keeperkwaliteiten, maar ook vanwege zijn persoonlijkheid. Een waardige vervanger zullen we erg moeilijk vinden. We hopen dat je je nog bedenkt, maar anders wensen we je veel succes met wat je ook gaat doen op die zondag.

2 Walter Kempers

Een echte rechtsback. Walter blijft altijd gaan. Verdedigend laat hij wel eens zijn mannetje gaan, maar hij gaat er altijd achteraan. Soms onnodig, soms met een mooie voorzet. Altijd goedlachs.

3 Gijs Roeven

Ik geloof niet dat Gijs een echte rechtsback is, maar hij offert zich op voor de rest van het elftal. Ik denk dat hij meer thuishoort op het middenveld met zijn manier van voetballen, maar daar hebben we er eigenlijk teveel van lopen.

4 Tijn Geurts

Tijn kan zich echt laten gaan op het veld en dat leverde hem in het verleden heel wat gele en rode kaarten, maar daarin heeft hij de afgelopen seizoenen progressie geboekt. Mooie aanname en goede balbehandeling, maar moet wel werken aan zijn voortzetting. En soms minder risico nemen als laatste man.

5 Arno Boss

De (stoppende) vader van ons elftal. Een beer in onze verdediging. Als we een spits willen uitschakelen zetten we Arno daar neer. Maar daarmee doe ik hem wat tekort. Hij durft ook de middenvelders aan te spelen en zelf is hij ook vaak aanspeelbaar. Erg degelijk. We gaan het gemopper op de scheids en tegenstanders missen en het geschreeuw om een vrije trap, zonder tegenstander in de buurt, zal ook nodig gemist worden.

6 Roy Peters

Heeft mooiste linkerbeen van het elftal en niet alleen omdat die zo mooi gespierd en geschoren is. Kan de bal overal neerleggen waar hij dat wil. Penalty’s zitten altijd. Heeft wel eens moeite met spelers die druk op hem zetten.

7 Roel Hendrikx

Ik geloof dat Roel een beetje de opvuller is van het elftal. Soms back, soms middenvelder. Het liefst zie ik hem als back, zodat hij het veld voor zich heeft en daardoor meer rust in zijn spel is. Heeft een mooie pass.

8 Roel Spe

Keiharde back. Lang passen, goede sliding. Heeft moeite met opkomen, maar dat ligt ook aan wie er voor hem speelt. Kent zijn tekortkomingen en speelt daarnaar.

9   Jordy Daemen

Een aanvaller die vooral tegen blessures vecht. Zelfs pingpongen is bij hem een gevaarlijke sport. Een paar jaar geleden is zijn levensverhaal verfilmd in de film “Unbreakable”, waarbij zijn rol werd vertolkt door Samuel L Jackson. Maar als hij de laatste twintig mintuten van de wedstrijd speelt, scoort hij erg makkelijk. Heeft snelheid en een opportunistisch actie.

10 Guus Gielen

Linkerspits met veel snelheid. Zeer onvoorspelbaar voor de tegenstanders, medespelers en soms voor zichzelf. Werkt hard en maakt veel meters.

11 Paul Mestrum

Een echte spelverdeler met inzicht, zeer balvast en altijd in beweging. Coacht ontzettend veel en dat gaat soms ten koste van zijn eigen spel. Moet wel vechten om geheel fit te zijn en na kwart van het seizoen voetbalt hij dan ook steeds beter. 

12 Lorenzo Ten Brink

Zeer snel, explosief en ontzettend doelgericht. Het verbaast me altijd hoeveel snelheid erin zit en hoe weinig gebruik hij daarvan maakt, waardoor een aanval stroperig wordt. Eenmaal los is hij niet meer te achterhalen. Mag soms wat meer voor de medespeler kiezen.

13 John Verstappen

Een mooie actie in zijn benen, altijd de pass naar voren gericht en heeft een neusje voor mooie goals. Heeft vaak een splijtende pass, maar neemt daardoor ook vaak veel risico om balverlies te lijden.

14 Ramses van den Boogaart

Een pure spits. Altijd op zoek naar de goal en het maakt niet uit welke hoek en in welke situatie er geschoten moet worden. Maakt de onmogelijkste goals, maar mag soms de bal vaker vasthouden (al gaat dat steeds beter), zodat de middenvelders aansluiting kunnen zoeken.

15 Richard van Treuren

Een echte allrounder en zakt bijna nooit door de ondergrens. Werkt hard, heeft overzicht, pikt een doelpuntje mee en kan (letterlijk) overal spelen. Zowel verdedigend als aanvallend ingesteld.

16 Rudy Janssen

De derde persoon die afscheid neemt van ons team. Soms weet je dat een het strijden tegen de ongemakken van je lichaam verloren is en toch is Rudy nog een aantal seizoenen doorgegaan. Helaas werden de blessures regelmatiger en is het einde echt in zicht. Prima spits met een actie, balvast en vrij snel. Een specialiteit is de bal onder zijn standbeen halen en dat zes of zeven keer achter elkaar.

17 Willy Billekens

Onze vlagger. Houdt zich graag met de bank van de tegenstander, en onze eigen bank, bezig en wil daardoor wel eens een buitenspelval missen. Altijd goudeerlijk en een sierlijke beweging als hij de vlag omhoog steekt. Schijnt een mooie stem te hebben als hij zingt.

18 Loek van Elswijk

Het is een godswonder om een elftal vol mondige ego’s met tegengestelde belangen op koers te houden voor een kampioenschap, maar Loek flikt het, samen met Gijs, om dat voor elkaar te krijgen. Zijn Excel lijstsysteem is gekocht door een aantal eredivisieteams, hoewel het in ons elftal wel een verfoeid wordt.

Kampioenen

We zaten in een leuke klasse waar de meeste ploegen gewoon lekker wilden voetballen. De meeste ploegen waren sportief, hoewel het niveau erg verschilde van ploeg tot ploeg. Er zaten mooie, spannende  en zeer slechte wedstrijden tussen. We voetbalden in zeer mooie bosrijke idyllische omgevingen. Maar soms ook op troosteloze velden waar je spontaan een heroïnenaald van in je ader wilde steken. Bij vlagen lieten we geweldig voetbal zien en die andere vlagen leek voetbal ver weg, maar we wonnen wel bijna alles.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat we een beetje doordraaiden toen we wisten dat we bij winst tegen Kwiek kampioen zouden worden. Er kwam een tweede groepsapp met de originele benaming “The Champions”. Er werd precies hetzelfde gezegd als in onze normale groepsapp, maar we hadden nu het dubbele aantal berichtjes. Vaak had ik het gevoel dat we zelf niet wisten welk onderwerp op welke app gepresenteerd diende te worden. In Champions-app werd de kleur van het  kampioenshirt gekozen, het embleem tot in de kleinste detail ontworpen, een kampioensontbijt gereserveerd, champagne besteld. In de normale app werden de bloemen besteld, foto’s van proefpolo’s rondgestuurd en het voedsel van het ontbijt bediscussieerd. Het was de meest verwarrende wat ik in mijn leven heb meegemaakt.

Het was tekenend dat we in de wedstrijd, tegen enige tegenstander waar we punten hadden verloren, lieten zien waar we toe in staat waren. Het was geen beste wedstrijd en we haalden lange na niet ons niveau, maar streden wel om iedere meter én als team. Uiteraard wilde iedereen juist in die wedstrijd meedoen en dan word je teleurgesteld als je er niet in staat. Het is pijnlijk en niet met clichés weg te halen en op een of andere manier is het alsof de rest van de competitie even niet meetelt. En toch is het zo. Volgens mij heeft iedereen zijn steentje bijgedragen. Zelfs onze vlagger heeft twee wedstrijden gevlagd en dat waren toch twee momenten waarop de wissels blij waren om niet te hoeven vlaggen.

Pijnlijk was ook dat Eier communie had van een van zijn kinderen en de liefde voor zijn kinderen was groter dan de kampioenswedstrijd. En van Sandra moest hij ook bij de communie zijn. Hij schijnt in de kerk, in tranen, geknield te hebben voor het altaar, zijn kleren van zijn lijf scheurend, geschreeuwd te hebben waarom deze twee gebeurtenissen op dezelfde dag moesten vallen. dat was het laatsten wat we van hem vernamen, voordat de roes van het kampioenschap bezit van ons nam. De roes duurde tot in de kleine uurtjes. Foto’s werden hoe later hoe dubieuzer en op het laatst vroeg ik me nog af wie er nog wist dat we die dag kampioen waren geworden. Behalve Eier die nog in het hoekje van zijn bed aan het huilen was.

Trainers

Vrijwel iedere week was er wel een verslag van een wedstrijd en daarin waren vooral de spelers en de wedstrijd het centrum van het verhaal. De trainers werden zijdelings genoemd en soms ook wel belachelijk gemaakt. Vandaar dat het idee een golf nam om ze de waardering te geven door middel van een interview.

Jullie zijn allebei trainer dan dit elftal, maar de grens van hoofd -en assistent-trainer leek nogal vaag. Wat was nu de taakverdeling.

Loek: die was uiteraard zeer duidelijk. We deden maar wat en vaak keken we elkaar aan met een vragende blik wat we nu moesten doen of zeggen. Daarna zei een van ons toch maar iets en ja, dat werkte volgens mij. En dat deden we al een aantal seizoenen en we hebben er succes mee geboekt.

Gijs: Ik begrijp echt helemaal niets van wat Loek nu probeert te zeggen en ook nu knik ik gewoon met mijn hoofd en zeg dan maar wat en het lijkt best redelijk te klinken en dat wissel ik dan af met wat kreetloze zinnen en kijk dan weer naar Loek met een wat strakker gezicht.

Kwiek was de grootste concurrent dit seizoen en tot op het laatst dongen ze mee om het kampioenschap. Wat wisten jullie van kwiek?

Gijs: we wisten dat het in Venlo-zuid was. En dat bleek echt zo te zijn.

Loek: Maar we reden wel verkeerd, omdat Gijs de TomTom verkeerd had ingesteld. Hahahaha. Maar nu ff zonder gein. We wisten niets van onze tegenstander. Ik kan me de tegenstanders me helemaal niet herinneren. Jij Gijs?

Gijs: hoe heet die club ook alweer in dat bos?

Loek: ik zei toch dat ik het me niet kon herinneren?

Goed, blijkbaar praten jullie een beetje langs elkaar heen. Misschien kunnen jullie de volgende vraag wel helder beantwoorden. Wat vonden jullie het mooiste aan dit seizoen?

Loek: dat is zeer simpel. Het roken langs de lijn of in de dug-out of in de kleedkamer of in de kantine of in de auto of in mijn bed. Het mooie aan dit elftal is dat er meer rokers zijn en dan kun je lekker samen paffen tijdens de rust of tijdens de warming-up of in de rust of in bed. Wat ook mooi is is dat het ook in elk seizoen kan.

Gijs: nu overdrijf je wel een beetje. Het mooie vond ik toch de koffie voor de wedstrijd. Over het algemeen is de koffie in vrijwel iedere kantine te pruimen geweest. Als ik wist tegen wie we allemaal hebben gevoetbald, had ik je ook nog kunnen vertellen welke club de beste koffie zet.

Laten we naar de volgende vraag gaan. Zijn we in ieder geval sneller door de vragen heen. Ik ben geen roker, maar nu krijg ik die behoefte steeds meer. Hebben jullie ook een MGS (meest gewaardeerde speler)?

Gijs: Jazeker. Ikke. Kijk, dat mag je natuurlijk niet van jezelf zeggen, maar het is echt zo. Ik regel veel, zet mezelf er bijna altijd in en ik kan goed hooghouden.

Loek: Ik vond Robin wel een MGS’er. Door blessures zat hij vaak naast me en dan heb je ook iemand om mee te kletsen. En hij rookt ook. Niet onbelangrijk.

Ik weet dat trainers dit liever niet hebben, omdat ze altijd bang zijn voor beschadiging voor het teamproces. Maar hebben jullie ook een speler die een waardeloos seizoen heeft gedraaid?

Loek: Noem een positie en ik noem een naam.

Gijs: laten we eerlijk zijn, wie had gedacht dat we kampioen zouden worden? Wij niet in ieder geval.

Bedankt voor dit interview. Denk ik. Is er nog iets dat jullie iets willen zeggen?

Loek: heb je een sigaret voor me?

Gijs: top, heerlijk, borst vooruit.

venloverbroedert

webshop

Instagram

Facebook

Hoofdsponsor

Shirtsponsor FCV-Venlo 1

voetbalshop fcv venlo

VVV Partnerclub


Login

.

BRILJANT SPONSOR

 

BRILJANT SPONSOR

venlogistics

BRILJANT SPONSOR

 

 

 


BRILJANT SPONSOR 


FCT logo mail 

BRILJANT SPONSOR PLUS


Logo Targos
BRILJANT SPONSOR

Subsponsor

BRILJANT SPONSOR

 

 

 

BRILJANT SPONSOR PLUS

Subsponsor

BRILJANT SPONSOR

BRILJANT SPONSOR PLUS

BRILJANT SPONSOR 

BRILJANT SPONSOR 
Subsponsor

BRILJANT SPONSOR PLUS


 

BRILJANT SPONSOR